Autorem projektu kościoła był Nawrat – miejscowy mistrz budowlany. W wyniku podjętych prac stodoła dworska została przebudowana na kościół, a spichlerz na plebanię. Podczas pierwszych prowadzonych w parafii misji (1934) stolarz Markiefka ofiarował drewniany krzyż misyjny.
Co, gdzie, kiedy...
w kulturze
Kościół został wybudowany w XXI wieku na działce po dawnej strzelnicy.
Kościół jest prowadzony przez jezuitów. Jego budowę ukończono w 2001 roku. Dwupoziomowy budynek nawiązuje do stylu barokowego. Autorami płaskorzeźb na znajdującym się nad wejściem tympanonie są Tadeusz Hanejko i Mirosław Zapora.
Kościół poświęcono w 1902 roku. Służy gliwickiej parafii ewangelickiej.
Kościół został wybudowany w latach 1896–1900 w stylu neogotyckim. Projekt wykonał bytomianin prof. Heer. Jego wykonania podjęli się gliwiccy rzemieślnicy, dając wyraz swojego profesjonalizmu i kunsztu.
W 1623 roku reformaci wznieśli w tym miejscu klasztor i kościół w formach barokowych pod wezwaniem św. Krzyża. W 1921 roku klasztor przejęli oo. redemptoryści. Wkrótce kościół został przez nich przebudowany i powiększony. Do zachodniej strony korpusu nawowego przylega czworoboczny budynek klasztorny z wewnętrznym wirydarzem.
Świątynia jest siedzibą parafii ormiańskokatolickiej. XV-wieczny budynek dawniej pełnił funkcję szpitala. Trawiły go liczne pożary, niszczyły powodzie, jednak szpitalik pełnił swoją funkcję do II połowy XIX wieku, kiedy został przekazany gliwickim starokatolikom.
Kościół Wszystkich Świętych to najstarsza świątynia miasta. Przy ładnej pogodzie z wieży kościoła (wys. 63 m) widać górę św. Anny i zachodnie Beskidy. Świątynia została wybudowana w XV wieku w stylu gotyckim. Wystrój wnętrza kościoła po licznych pożarach odreastaurowano w stylu barokowym.
Kościół został wybudowany w 1902 roku według projektu królewskiego inspektora budowlanego Schroedera z Koźla. Budowę prowadził mistrz Proske. Organy zbudował gliwicki organmistrz E. Kurzer, a dzwony odlano z żeliwa w Bochum w 1901 roku.
W latach 1924–1925 na wzgórzu Hermana stanął dom parafialny, obok którego wzniesiono w 1927 roku kościół. Projektantami byli Hans Sattler i Karl Schabik. Z zewnątrz nawiązuje do stylu romańskiego z elementami modernizmu. W świątyni znajdują się relikwie św. Antoniego.
